Je zou zeggen dat je met een naam als Johannes Sigmond bijna niet anders kan dan een psychiater worden. Naast een met een patiënt bedekte bank gaan zitten op een stoel, je benen over elkaar en je hand onder je kin. Begrijpend knikken. Johannes, die dit jaar 38 wordt, besliste echter anders. Hij ging muziek maken.

Niet zonder dat aan een andere passie te koppelen, overigens: de artiestennaam Blaudzun is naar eigen zeggen geleend van een onbekende Deense wielrenner uit de seventies. En hij was in het najaar van 2011 een van de mannen die achter de prachtige wielrenfilm Il Lombardia zat.

Dat moet ongeveer gelijktijdig met het afronden van zijn derde album, Heavy Flowers, geweest zijn. In januari van dit jaar verscheen dat album, dat net als zijn twee voorgangers bevolkt wordt door folknummers die zichzelf stuk voor stuk naar bijzondere uitspattingen opstuwen. In voorkomen, muziek én stem een excentriekeling, deze Blaudzun, maar wel een hele fijne.