Lowlove is gestopt en wordt sinds eind 2015 niet meer bijgewerkt.
Je kunt nog wel gewoon alle oude artikelen lezen en onder Historie rondneuzen en nagenieten van de vorige edities van Lowlands. Wil je meer weten, kun je hier verder lezen.

Verslag zaterdag: Lowlands komt los als feestjesfestijn

Midden in de zaterdagnacht op een soort gay discofeestje belanden, waar de vloer het haast begeeft onder een spontaan losgekomen pogo tijdens ‘Relight my Fire’. Het doet je maar weer eens beseffen hoe uniek Lowlands is – én dat het voor iedere bezoeker op z’n eigen manier uniek is. Voor de een was dat pogo’en misschien de opmaat voor een lange nacht, voor de ander het laatste uitputtende moment van een dag die begon met een potje grienen tijdens José Gonzalez.

De vrijdag liet zien dat de aandachtsspanne van de bezoekers drastisch aan het verkorten is. Op zaterdag leken de pakweg 48.000 bezoekers ietwat te zijn geacclimatiseerd, maar vooral op zoek naar de kleinere en grotere feestjes op het terrein. In Desperados’ Crazy Town maakte Kees van Hondt zijn langverwachte Lowlands-comeback, de Checkpoint Indie was de plek waar de Arctic Monkeys grijsgedraaid werden, en dan is er nog het onverwoestbare fenomeen Bravo. Rond de klok van vier joeg Karenn de volle tent met minimal nog verder de nachtelijke afgrond in. Een hele prestatie, gezien Marcel Dettmanns fijne set daarvoor.

Sticks is de grootste

Ook overdag toonde de Bravo wat hip en relevant is. Hip was de innemende Christine, die met haar fantastische dansers een show neerzette waar je zomaar drie kwartier met plezier naar kon staan kijken, maar bij het weglopen eigenlijk geen liedje echt was bijgebleven. Bij Max Cooper waren er geen liedjes, wel bubbelende elektronica en visuals over het ontstaan van de aarde waar zelfs Björk jaloers op zou zijn. Knap, maar beter op zijn plek in de nachtelijke uren. Nu twijfelde het publiek tussen dansen en toekijken.

Stilstaan was bij Diplo geen optie. Hij gaf een voorproefje van de vermoedelijke Major Lazer-zegetocht van zondagavond, met sub-bassen die dwars door je botten trilden. Genadeloos beuken om half negen, waarom niet? Uitzinnig publiek betekent in 2015 niet automatisch dat je als artiest iets unieks doet, maar indrukwekkend was het wel.

Groot feest dus, precies waar de meute tegenwoordig op zit te wachten. Rico en Sticks lieten al vroeg zien hoe het moet in de Alpha. Sticks bewees vooral met zijn freestyle nog eens wie de grootste is. Erg strak en goed.

De Jeugd van Tegenwoordig? Net zoiets, maar totaal anders. Je zal er als niet-Nederlander per ongeluk middenin zijn beland, toen de Kwik, Kwek en Kwak van de Nederlandse hiphop in de Alpha stonden. Wat moet je wel niet gedacht hebben? Wat ís dit? Maar de tent gaat he-le-maal los. Tot op de laatste centimeters van de planken laten vriendengroepen dolgelukkig het sterrenstof over zich heen strooien.

Lachen in de India

De hipsters konden los op Bastille, dat wel erg veel covers (zoals Corona’s nineties-klassieker ‘Rhythm of the night’) nodig had om een fatsoenlijke set bij elkaar te krijgen. De Chemical Brothers coverden als headliners zichzelf gewoon; de broertjes beginnen langzamerhand een karikatuur te worden.

Hoogtepunten van overdag? Hier heb je er een: Balthazar. Met een routine alsof ze boodschappen aan het doen waren legden De Vlamingen de Heineken hun wil op, tot en met de onvermijdelijke slotact ‘Blood like wine’. Steengoed.

Father John Misty dan. De Amerikaanse folksinger-songwriter gaat de geschiedenis in als een van de grappigste artiesten ooit op Lowlands, Dolf Jansen meegeteld. God, wat een act. Van een lekkere reactie op de gênante aankondiging van Boozy, die de band min of meer aankondigt als een surrogaat-Fleet Foxes (waarom wordt die man daar nog steeds elk jaar neergezet?), tot aan een snijdende opmerking over de smartphones in het publiek (“What’s that, an iPhone 6? Maybe I should get one, so I can start going to concerts.”): J. Tillman is uiterst adrem. Je zou bijna vergeten dat hij ook nog eens prachtige liedjes heeft. Zelden hebben we zo gelachen in de India.

Grungy Courtney

Hot Chip was ondertussen swingend als altijd, alleen blijft de podiumuitstraling van Alexis Taylor een zwakke plek. En bij de buren betoverde Lapsley met haar folktronica. Nauwelijks te geloven dat dit engelenstemmetje uit Liverpool, een krachtiger versie van Hannah Reed van London Grammar, net negentien jaar is. Ook jong, en zich daar ook naar gedragend: Echosmith. Zangeres Sydney Sierota riep alle ‘cool kids’ op vooral zichzelf te blijven, ook al wil je soms liever iemand anders zijn. Het had al snel een schoolfeestjessfeer.

Tot slot bleek de India weer een betrouwbare leverancier van indiepareltjes. Seinabo Sey serveerde een heerlijke portie soulfood in de India. Wat een gouden stem, en mooie nummers die ergens over gaan. De statische podiumpresentatie nam je op de koop toe. De afsluitende cover van Clean Bandit (‘Rather Be’) die naadloos overging in ‘Younger’ was het kippenvelmoment van de zaterdag.

Courtney Barnett mocht die tent afsluiten. Grungy rockliedjes, je hoort ze niet vaak meer, maar de Australische rammelde ze achteloos uit haar gitaar. Het was jammer dat ze gezichtsloos bleef – letterlijk, omdat het erg donker was in de tent en ze haar volle zwarte lokken voor haar gezicht had hangen, maar ook figuurlijk, omdat er weinig echt contact was met de zaal en haar Australisch lastig te verstaan was.

Desondanks een heerlijke opmaat voor de vele kleine en grotere feestjes op het terrein. Relight My Fire!

Foto: Sticks, Opgezwolle. Voor Lowlove, door Mark van der Heijden

12 reacties

  1. gustav zomerschoe

    Eigenlijk moet ik niet reageren maar zit me toch niet lekker al 20 edities werk ik op Lowlands vroeger heette ons podium Charlie en nu al jaren India. Ik ben ook nog eens bevriend met Boozy dus bevoorrecht en ik begrijp echt wel dat niet iedereen zijn stijl leuk vind maar ik weet uit eigen ervaring dat Boozy altijd zijn aankondiging bespreekt met elke artiest..zo ook dit weekend gister wou bijv. Benjamin Clementine liever niet aangekondigd worden omdat hij zich daar niet makkelijk bij voelt dat kan … met Joshua Tillman was het anders want ik stond met hem te babbelen toen Boozy hem.vroeg naar de aankondiging en hij zelf begon just day fleet foxes fleet foxes etc.etc. nu hoeft het publiek met alle respect dit niet te weten maar deze verslaggever is gewoon puur een aanval op de persoon Boozy aan het doen en dat is gewoon niet terecht.Father John Misty heel zijn performance is op de man en helemaal.gespeeld want nogmaals hij wist hoe hij aangekondigd zou worden en de verslaggever is er 100 procent ingestonken….

    • Profielfoto van brokenbranches

      brokenbranches

      Prima dat je reageert Gustav, want wat backstage gebeurt zie je als bezoeker natuurlijk niet. Klopt dat Boozy er dan inderdaad lullig op staat in dit geval. Maar zoals je zelf ook aangeeft: dit soort context krijg je als bezoeker (wat in ons geval gelijk staat aan verslaggever) niet mee. Dan ga je af op wat je hoort en ziet.

      • DS

        Prima aankondigingen van Boozy in mijn ogen. Mooie vent, van de oude stempel, kon ik waarderen.

        Bovendien zet Lowlove zichzelf wel neer als een club azijnpissers. Er was voldoende te ontdekken en de ‘grote namen’ heb ik niet gemist, tuurlijk had ik graag een Royal Blood zien spelen, maar op deze manier was er alle mogelijkheid om te struinen langs de Lima X-Ray en Charlie

        In die laatste een aantal gave bands gezien, Slaves, en Nothing but Thieves.

        Uiteindelijk moet je ook geluk hebben met de keuzes die je maakt: zo liep ik per ongeluk binnen bij Pauw, terwijl ik ergens naar onderweg was. Een juiste beslissin, leuke stikzenuwachtige jonge talenten met mooie visuals. Evenals DjangoDjango, erg vet, en blij dat ik Major Lazer links heb laten liggen (ondanks dat veel van mijn vrienden hier een mooie tijd hebben gehad).

        Denk dat iedereen het prima naar zijn zin kan hebben gehad op Lowlands, er was een enorm breed scala aan stijlen, het enthousiasme van de meeste artiesten was fantastisch, goede muziek en de sfeer was op veel plekken uitstekend.

        minpuntje was de Heineken, maar gelukkig was de Brand Zwaar Blond een meer dan uitstekende vervanger.

  2. willie

    Mooie kerel man die Boozy, in de zeikregeneditie van 2002 ’s ochtends een keer een tent in gekropen voor writers block, toen zag ik hem voor het eerst met gedichten in het Haags.

    Maar Lowlove ziet liever een 3fm huppelkutje die de naam van de band niet eens uit kan spreken en die de tekst duidelijk in handen heeft gekregen en geen flauw benul heeft waar ze het in godsnaam over heeft, want dat past beter bij het niveau van de stukjes.

  3. Robert

    Karenn minimal noemen… Schrijf dan helemaal niks.

    • Martijn

      Inderdaad, Karenn is stevige Techno met hoofdletter T. Minimal bestaat toch al lang niet meer? Helaas hield ik het zaterdag niet vol tot Karenn maar heb wel ontzettend genoten van Dettman. Fijn dat hij koos voor een stevige set. :)

      • Victor

        Over die set van Marcel gesproken; is ie nog ergens te vinden? Het is mij niet gelukt maar wat ik er van herinner was het fantastisch…

  4. Rob

    Vond het prima dat de set van Dettman harder was, uiteindelijk was dat een meevaller. Helaas was de muziek niet voldoende opzwepend om lekker op los te gaan. Karenn idem. Echt echt, het volume in de bravo. Dat is echt bedroevend…. Op zondag even vanuit de x-ray naar de bravo gelopen, bij boys noize waren mijn neusvleugels aan’t wapperen, en bij van Bellen was het ook lekker. Helaas stond zowel op de vrijdag als zaterdagnacht het volume in de bravo triestig zacht. Waarom? Dusky was ontzettend gaaf, maar niet zo indrukwekkend omdat je de gesprekken van de mensen naast je kon horen. Erg jammer. Hanteer het volume van zondagnacht op vrijdag en zaterdag, en die bravo staat op zijn kop. Het is al jaren zo gesteld in de bravo.

  5. Milan

    Iemand nog Nothing But Thieves gekeken? Man wat was dat goed! Binnen nu en een x aantal jaar in de alpha!

  6. Mark

    Veel covers van Bastille, ja en nee. Ja, het zijn covers, maar wel versies afkomstig van hun mixtapes.

U kunt niet meer reageren.